ციცქა

ციცქა დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი დამახასიათებელი თეთრი ყურძნის ჯიშია, წარმოშობით იმერეთიდან და ღრმად ჩამჯდარი მისი მევენახეობის ტრადიციაში. სახელწოდება მომდინარეობს „ციცქილიდან“, რაც ნიშნავს „ბრწყინვალებას“ ან „სიმსუბუქეს“ და ზუსტად ასახავს ჯიშის კაშკაშა, სუფთა ხასიათს.

ისტორიულად კუპაჟდებოდა ცოლიკოურთან და კრახუნასთან, ხოლო დღეს ციცქა აღიარებულია მისი სუფთა, ელეგანტური გამოხატულებით და ბუნებრივი მიდრეკილებით მშრალი, ცქრიალა და მსუბუქად ქარვისფერი ღვინოებისკენ.

ციცქა გვიან მწიფდება და იძლევა საშუალო ზომის, შედარებით ფხვიერ მტევნებს პატარა, თხელკანიანი მარცვლებით. ჯიში კარგად ხარობს იმერეთის ნოტიო, ბორცვიან რელიეფში, განსაკუთრებით კარგად დრენირებულ ფერდობებზე რიონისა და ყვირილას ხეობების მახლობლად.

იგი ინარჩუნებს მაღალ ბუნებრივ მჟავიანობას, ზომიერ შაქრიანობას და ნაზ არომატიკას, რის შედეგადაც მიიღება ხრაშუნა, თუმცა სუბტილურად ტექსტურული ღვინოები. ლპობისადმი მდგრადობა მას საიმედოს ხდის რეგიონის ნესტიან კლიმატში.

იმერული ტრადიციული „ჭურის“ მეთოდები შესაძლოა იყენებდეს ნაწილობრივ კანთან კონტაქტს სუბტილური ქარვისფერი ფერისა და ტექსტურის მისაღებად.

თანამედროვე უჟანგავი ფოლადის ფერმენტაცია ინარჩუნებს ციტრუსულ სიზუსტესა და სიხალისეს, ხოლო ნალექზე გახანგრძლივებული დაძველება მატებს ნაზ კრემოვანობას. მისი მაღალი მჟავიანობა უზრუნველყოფს ხანგრძლივობასაც, თუნდაც მინიმალისტურ მეღვინეობაში.

გამორჩეული მწარმოებლებია Baia's Wine, Khvedelidze, Imereti Wine Company და მცირე მარანები ზესტაფონსა და თერჯოლაში, რომლებიც ამზადებენ ერთჯიშოვან ციცქას ღვინოებს.

ციცქა იმერეთის თეთრი ღვინოების უფრო მსუბუქ, ელეგანტურ მხარეს განასახიერებს - ხალისიანი, თავშეკავებული და ძალდაუტანებლად დასალევი. იქნება ეს ახალგაზრდად ჩამოსხმული თუ მსუბუქი ქვევრის გავლენით, იგი რჩება დასავლეთ ქართული ტერუარის სუფთა, ავთენტურ გამოხატულებად.