ქართული ღვინის PDO

ხვანჭკარა

3 min

მიმოხილვა

ხვანჭკარა საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული დაცული წარმოშობის დასახელებაა, რომელიც ცნობილია ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი წითელი ღვინოებით, დამზადებული მთის ადგილობრივი ჯიშებიდან - ალექსანდროული (ალექსანდროული) და მუჯურეთული (მუჯურეთული). აპელასიონი მდებარეობს რაჭის მაღალმთიანეთში, რიონის მდინარის გასწვრივ, ამბროლაურის მახლობლად, სადაც სიმაღლე და კლიმატი განსაზღვრავს ღვინის სტილს.

ეს ღვინოები XX საუკუნის დასაწყისიდან ფასდებოდა სიტკბოსა და მჟავიანობის ბუნებრივი ბალანსისთვის. ხვანჭკარა განისაზღვრება არა მარტო სიმდიდრით, არამედ ლიფტით და სიზუსტით - მწიფე ხილი, რომელსაც სიხალასე აჩარჩოებს - მაღალმთიანი ქართული მევენახეობის დამახასიათებელი ნიშანი.

გეოგრაფია და კლიმატი

ხვანჭკარას PDO მოიცავს სოფელ ხვანჭკარას, ბუგეულსა და ჩრებალოს, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. ვენახები გაშენებულია ზღვის დონიდან 450-750 მეტრზე, ციცაბო ფერდობებზე, რიონის მდინარის მარცხენა ნაპირზე.

ნიადაგები მსუბუქი ქვიშიან-თიხოვანია, მაღალი კარბონატული შემცველობით, რაც ხელს უწყობს დრენაჟს და მინერალურ გამოხატულებას. კლიმატი მთიან-კონტინენტურია: თბილი დღეები, გრილი ღამეები და ხანგრძლივი შემოდგომა. ეს პირობები ყურძენს აძლევს შესაძლებლობას შაქარი ნელა დააგროვოს მჟავიანობის შენარჩუნებით, რაც აუცილებელია ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი ღვინოებისთვის.

ნებადართული ყურძნის ჯიშები

ალექსანდროული იძლევა არომატულ სიფაქიზეს და წითელი ხილის ხასიათს, ხოლო მუჯურეთული მატებს ფერს, სტრუქტურასა და ბალანსს.

ღვინის სტილები და მახასიათებლები

  • ფერი: კაშკაშა ლალისფერი - ღრმა გარნეტამდე
  • არომატი: წითელი ალუბალი, ჟოლო, ქლიავი, ვარდის ფურცელი და ნაზი სანელებელი
  • გემო: საშუალო სხეულის, ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი, ახალი მჟავიანობით და რბილი, წვრილმარცვლოვანი ტანინებით
  • ალკოჰოლი: ჩვეულებრივ 11-12.5%
  • დაძველება: ყველაზე ხშირად უჟანგავ ფოლადში; ზოგი მწარმოებელი იყენებს ნეიტრალურ მუხას ან ქვევრის მოკლე დაძველებისთვის

ხვანჭკარა განისაზღვრება ბალანსით და არა სიმძიმით - ტკბილია, მაგრამ არასდროს მძიმე, ყოველთვის ამაღლებული მთის მჟავიანობით.

გემოს პროფილი

  • არომატები: მწიფე ჟოლო, ბროწეული, ველური ვარდი და მსუბუქი სანელებელი
  • პალატი: რბილი და მომრგვალებული, მწიფე ხილით, რომელსაც ცოცხალი სიხალასე უჭერს მხარს
  • დაბოლოება: ხანგრძლივი და სუფთა, სადაც სიტკბო ნელა გადადის მინერალურ და ნაზ ტანინოვან ტონებში

შაქარს, მჟავიანობასა და არომატიკას შორის ეს თანაფარდობა აძლევს ხვანჭკარას გამორჩეულ ჰარმონიასა და დაძველების პოტენციალს.

წარმოების წესები

საქართველოს ღვინის ეროვნული სააგენტოს სპეციფიკაციების მიხედვით:

  • ყურძენი უნდა მომდინარეობდეს მხოლოდ ხვანჭკარას მიკროზონიდან
  • მაქსიმალური მოსავალი: 8 ტონა ჰექტარზე
  • ნებადართულია მხოლოდ ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი წითელი ღვინოები
  • ალკოჰოლი: 10.5-12.5%
  • შაქრის ან კონცენტრირებული ტკბილის დამატება აკრძალულია

საკვებთან შეხამება

ხვანჭკარა კარგად ეწყობა კერძებს, რომლებიც ეხმიანება მის სიტკბოსა და სიხალასის ბალანსს:

  • შემწვარი იხვი, ღორი ან ცხვარი ხილოვან სოუსებთან
  • დაძველებული ან ლურჯი ყველები
  • შარკუტერი და პაშტეტი
  • შოკოლადის დესერტები და კენკროვანი ნამცხვრები

მიირთვით ოდნავ შეგრილებული - 14-16 °C-ზე, რათა გამოიკვეთოს არომატიკა და მჟავიანობა.

შეჯამება

ხვანჭკარას PDO წარმოადგენს საქართველოს ნახევრად ტკბილი მეღვინეობის ტრადიციის დახვეწილ მხარეს. სიმაღლით, კლიმატით და იშვიათი ადგილობრივი ჯიშებით ჩამოყალიბებული, ის გვთავაზობს არომატულ, დაბალანსებულ და მშვიდად კომპლექსურ ღვინოს. ის უფრო მეტია, ვიდრე დესერტის სტილი - ხვანჭკარა რაჭის მთის ტეროარის მკაფიო გამოხატულებაა და საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე განსხვავებული რეგიონული ღვინო.

ხვანჭკარა ღვინოები

ქართული ღვინის მემკვიდრეობა

8000 წელი ცოცხალი მეღვინეობის ტრადიცია

სოფლის მარანებში მიწაში ჩაფლული ქვევრებიდან კახეთისა და იმერეთის ვენახებამდე, ქართული ღვინო ყოველთვის ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი იყო. აქ ტრადიცია წარსულში არ არის გამყინული - ის ყოველ რთველზე ცოცხლდება: ბუნებრივი დუღილით, ადგილობრივი ჯიშებით და ოჯახებით, რომლებიც ღვინოს ისე აკეთებენ, როგორც ყოველთვის აკეთებდნენ. სწორედ ეს ცოცხალი კულტურა, რომელსაც UNESCO აღიარებს, არის მიზეზი, რატომ ითვლება საქართველო მსოფლიოში უძველესად და უწყვეტად აქტიურ მეღვინეობის ქვეყნად.